Aniołkom

:)

Od dłuższego już czasu zaglądam od czasu do czasu na blog o Aniołkach.
Może nie powinnam pisać, nie wiem.
Wiem, że dużo ludzi traktuje te wszystkie wydarzenia tak sensacyjnie. I nie chcę, żeby tak wyszło z mojej strony. Usłyszałam o tym wszystkim jeszcze przed premierą 'Ciszy', kiedy to na nowo zaczęto o tym mówić. Kiedy tragedia się wydarzyła miałam siedem lat, nie pamiętam więc nic.
Chciałam się tylko podzielić moją "twórczością" :) Napisałam coś dla Nich... Wysłałam to już Olci, dawno. Dużo pisałyśmy i ona bardzo mi pomogła w przetrwaniu tego trudnego czasu po utracie bliskiej osoby.
Postanowiłam wysłać też do Ciebie. Nie wiem, po prostu weszłam przed chwilą na bloga i stwierdziłam, że wyślę.

Takie moje - dla Nich.

Nie nazwałabym tego dziełem, raczej dosyć marne. Ale czasem kiedy coś mnie przejmuje, muszę z siebie parę rzeczy wyrzucić.

Oni żyją w Was. Dzieląc się tym z Wami, to prawie, jakbym recytowała go Im.

Pozdrawiam bardzo serdecznie :)

Jesteście wielcy, tacy przyjaciele to skarb, który pokonuje nawet samą śmierć.

 

Justyna.